Fantasmagoria

jak czas szybko biegnie

zerkam za szybę szkolnego okna

jak to możliwe że widok ze szkolnej ławki jest taki piękny

obok mnie siedzą osoby które poznałam ledwo 4 miesiące temu

        wciąż są obcy

        wciąż ich poznaje

        wciąż się boję

ale czy oni naprawdę istnieją?

przecież i tak umrzemy będąc głupcami

po co marnujemy czas na rozeznanie czyjegoś serca skoro i tak go nigdy w pełni nie poznamy

A co jeśli wszystko co nas otacza 
to zwykłe halucynacje wywołane wydychanym dwutlenkiem węgla?